اگر به‌دنبال درمان افتادگی اندام‌های لگن در عجمان، امارات هستید، به یاد داشته باشید که تنها نیستید و این مشکل قابل درمان است. افتادگی ممکن است با برآمدگی در واژن، احساس فشار و سنگینی در لگن یا دشواری در تخلیه کامل مثانه و روده همراه باشد و بر آرامش، فعالیت‌های روزمره و اعتمادبه‌نفس شما تأثیر بگذارد.
من به‌عنوان متخصص اورولوژی زنان، به شما کمک می‌کنم وضعیت بدنتان را بهتر بشناسید و درمان مناسب را متناسب با شدت علائم و نیازهایتان انتخاب کنید؛ از فیزیوتراپی کف لگن و استفاده از پساری یا وسیله حمایتی واژینال گرفته تا جراحی ترمیم و بازسازی کف لگن در صورت نیاز.
افتادگی اندام‌های لگن چیست؟
افتادگی اندام‌های لگنی‌افتد که عضلات و بافت‌های نگفت‌های نگهدارنده اندام‌های لگن ، به‌مرورزمان ضعیف یا کشیده شوند. این سیستم حمایتی شامل فاسیای اندوپلوییک یا فاسیای داخلی لگن وای اندوپلوییک یا فاسیای داخلی لگن وخاجی است. وقتی این چارچوب طبیعی استحکام خود را از دست می‌دهد، مثانه، رحم، راست‌روده یا روده باریک ممکن است به سمت پایین جابه‌جا شوند و به دیواره‌های واژن فشار وارد کنند. پزشکان به این وضعیت «نزول یا افتادگی اندام‌های لگنی» می‌گویند.
چند نکته مهم وجود دارد که به نظر من هر زنی در عجمان باید درباره این بیماری بداند:
۱. افتادگی اندام‌های لگن واقعاً شایع است
بسیاری از زنان در طول زندگی خود درجاتی از افتادگی اندام‌های لگن را تجربه می‌کنند. خطر بروز این مشکل پس از زایمان طبیعی بیشتر می‌شود. افزایش سن، تغییرات هورمونی و فشارهای مکرر بر کف لگن نیز در ایجاد آن نقش دارند.
۲. این مشکل معمولاً خطرناک نیست، اما اهمیت دارد
افتادگی اندام‌های لگن معمولاً تهدیدکننده زندگی نیست، اما می‌تواند به‌تدریج آسایش جسمی و سلامت روانی شما را تحت‌تأثیر قرار دهد. برخی زنان با مشکلات کنترل مثانه یا روده مواجه می‌شوند و برخی دیگر کاهش اعتمادبه‌شویی را تجربه می در رابطه زناشویی را تجربه می‌کنند. شما سزاوار این نیستید که فقط بشنوید: «باید با این مشکل کنار بیایی.»
۳. لازم نیست آن را بخشی اجتناب‌ناپذیر از افزایش سن بدانید
درست است که افتادگی اندام‌های لگن اغلب با زایمان یا یائسگی ارتباط دارد، اما این به آن معنا نیست که باید علائم آن را برای همیشه تحمل کنید. بسیاری از زنان به‌دلیل خجالت یا تصور اینکه کاری نمی‌توان انجام داد، سکوت می‌کنند.
درمان وجود دارد و برنامه درمانی شما پس از ارزیابی کامل و مشخص شدن میزان نیاز اندام‌های لگن به حمایت انتخاب خواهد شد.
۴. علائم شما، فارغ از مرحله بیماری، شایسته توجه هستند
مرحله افتادگی فقط یکی از عوامل مهم در ارزیابی وضعیت شماست. راحتی و کیفیت زندگی‌تان نیز به همان اندازه اهمیت دارد. گاهی افتادگی خفیف برای یک زن ناراحتی قابل‌توجهی ایجاد می‌کند، درحالی‌که افتادگی پیشرفته ممکن است زن دیگری را چندان آزار ندهد.
بنابراین درمان، چه فیزیوتراپی باشد، چه استفاده از پساری و چه در موارد پیشرفته‌تر جراحی ترمیمی، باید براساس تأثیر افتادگی بر زندگی و شرایط خاص شما تعیین شود.
یکی از رایج‌ترین جمله‌هایی که در مطب می‌شنوم این است: «دکتر، فکر می‌کردم فقط من چنین مشکلی دارم.» اما شما تنها نیستید.
افتادگی اندام‌های لگن قابل درمان است و مجبور نیستید بدون حمایت و راهنمایی مناسب با آن کنار بیایید.
انواع افتادگی اندام‌های لگن
افتادگی اندام‌های لگن در هر زن می‌تواند شکل متفاوتی داشته باشد و همین موضوع نشان می‌دهد که چرا درمان باید برای هر فرد به‌صورت اختصاصی طراحی شود. شایع‌ترین انواع آن عبارت‌اند از:
- سیستوسل یا افتادگی مثانه: مثانه به داخل واژن پایین می‌آید و باعث احساس فشار می‌شود. گاهی نیز تخلیه کامل مثانه را دشوار می‌کند.
- رکتوسل یا افتادگی دیواره پشتی واژن: راست‌روده دفع یا احساس تخلیشتی واژن برجسته می‌شود و ممکن است باعث زور زدن هنگام دفع یا احساس تخلیه نشدن کامل روده شود.
- افتادگی رحم: رحم به داخل کانال واژن پایین می‌آید. این نوع افتادگی، به‌طور طبیعی، در زنانی که رحم خود را خارج نکرده‌اند شایع‌تر است.
- افتادگی قله واژن: قسمت بالایی واژن پس از جراحی برداشتن رحم پایین می‌آید.
- انتروسل: روده باریک به سمت فضای واژن برجسته می‌شود.
بسیاری از زنان هم‌زمان به بیش از یک نوع افتادگی مبتلا هستند. به همین دلیل، پیش از توصیه هر نوع درمان، نوع دقیق و شدت افتادگی را به‌طور کامل بررسی می‌کنم.
علت‌های افتادگی اندام‌های لگن
افتادگی اندام‌های لگن به‌ندرت در اثر یک رویداد منفرد ایجاد می‌شود. فشارها معمولاً در طول سال‌ها روی هم جمع می‌شوند تا سرانجام عضلات و بافت‌های نگهدارنده اندام‌های لگن توان حمایت کافی را از دست بدهند.
عواملی که در مراجعانم بیشتر می‌بینم عبارت‌اند از:
- زایمان طبیعی
- اضافه‌وزن
- یبوست مزمن
- سرفه طولانی‌مدت
- بلند کردن اجسام سنگین و فعالیت‌های پُرضربه مانند دویدن و پریدن
- سابقه خانوادگی افتادگی اندام‌های لگن
- سابقه جراحی لگن
افتادگی اندام‌های لگن چگونه تشخیص داده می‌شود؟
تشخیص با گفت‌وگویی دقیق درباره علائم و انجام معاینه لگن آغاز می‌شود. ابتدا درباره علائم و سوابق پزشکی شما سؤال می‌کنم و معمولاً اطلاعات زیر برایم اهمیت دارد:
- سابقه زایمان
- وضعیت یائسگی
- الگوی یبوست
- سرفه‌های مزمن یا فصلی
- نشت ادرار
- علائم مربوط به روده
- نگرانی‌های مربوط به رابطه زناشویی
- جراحی‌های قبلی
- میزان تأثیر مشکل بر زندگی روزمره
برای اندازه‌گیری میزان افتادگی، از سیستم استاندارد POP-Q استفاده می‌شود:
- مرحله صفر: افتادگی وجود ندارد.
- مرحله یک: افتادگی فاصله زیادی از دهانه واژن دارد.
- مرحله دو: پایین‌ترین بخش افتادگی تا حدود دهانه واژن می‌رسد
- مرحله سه: افتادگی از دهانه واژن بیرون می‌زند، اما به‌طور کامل خارج نمی‌شود.
- مرحله چهار: واژن به‌طور کامل به سمت بیرون برگشته است.
این مرحله‌بندی نشان می‌دهد افتادگی تا چه اندازه پیشرفت کرده است، اما به یاد داشته باشید که فقط یکی از بخش‌های ارزیابی به شمار می‌رود.
بسته به علائم شما، ممکن است به آزمایش‌های دیگری نیز نیاز باشد. در صورت وجود نشت ادرار یا دشواری در تخلیه مثانه، انجام تست یورودینامیک می‌تواند مفید باشد. همچنین اگر علائم مثانه یا عفونت‌های مکرر ادراری نیاز به بررسی دقیق‌تری داشته باشند، ممکن است سیستوسکوپی یا آندوسکوپی مثانه توصیه شود.
درمان غیرجراحی افتادگی اندام‌های لگن در عجمان
جراحی برای همه زنان مبتلا به افتادگی اندام‌های لگن ضروری نیست. بسیاری از بیماران من با درمان‌های غیرجراحی بهبود قابل‌توجهی پیدا می‌کنند. انتخاب روش مناسب به نوع و شدت افتادگی و میزان تأثیر آن بر زندگی روزمره شما بستگی دارد.
گزینه‌های غیرجراحی که در روند درمان بررسی می‌کنم عبارت‌اند از:
تمرین عضلات کف لگن
یک برنامه تمرینی تحت نظر متخصص که حداقل چهار ماه ادامه داشته باشد، می‌تواند عضلات حمایت‌کننده از مث کند، رحم، واژن و راست‌روده را تقویت کند. این روش به‌ویژه برای افتادگی‌های خفیف تا متوسط، زنانی که می‌خواهند جراحی را به تعویق بیندازند و افرادی که هم‌زمان با افتادگی، مشکلات دیگری در کف لگن دارند، مفید است.
پساری واژینال
پساری وسیله‌ای قابل‌برداشتن است که داخل واژن قرار می‌گیرد تا اندام‌های افتاده را در جای خود نگه دارد و احساس برآمدگی و فشار را کاهش دهد.
پساری برای زنانی مناسب است که:
- می‌خواهند بدون جراحی بهبود پیدا کنند؛
- هنگام ورزش یا سفر به حمایت بیشتری نیاز دارند؛
- می‌خواهند پیش از داشته باشند؛
- یا یک راه داشته باشند؛
- یا یک راهکار غیرجراحی و بلندمدت را ترجیح می‌دهند.
با پیگیری‌های منظم و مراقبت صحیح، پساری می‌تواند یک راه‌حل طولانی‌مدت باشد،
اصلاح سبک زندگی
تغییرات سبک زندگی بیش از آنچه بسیاری از زنان تصور می‌کنند اهمیت دارند. اقدامات هدفمند شامل موارد زیر است:
- کاهش وزن برای کم کردن فشار داخل شکم
- درمان یبوست برای جلوگیری از زور زدن مکرر
- ترک سیگار یا درمان سرفه مزمن، زیرا هر بار سرفه به کف لگن فشار وارد می‌کند
- کاهش فعالیت‌های مربوط به بلند کردن اجسام سنگین
- دریافت درمان مناسب برای آسم یا هر نوع سرفه مداوم
استروژن واژینال
پس از یائسگی، بافت‌های واژن اغلب خشک، نازک و حساس می‌شوند. استروژن موضعی واژینال در بیمارانی که شرایط لازم را دارند، می‌تواند به بهبود وضعیت بافت و افزایش راحتی کمک کند؛ به‌ویژه زمانی که خشکی یا تحریک واژن نیز وجود داشته باشد.
درمان‌های جدیدتر
- تحریک مغناطیسی
- درمان الکتریکی
- درمان‌های مبتنی بر انرژی
این روش‌ها ممکن است در برخی شرایط خاص مورد بررسی قرار گیرند، اما فقط پس از ارزیابی کامل. آن‌ها جایگزین معاینه لگن یا توصیه پزشکی اختصاصی‌ند و بدون بررسی دقیق، هرگز آن‌ها را به‌عنوان گزینه خط اول درمان پیشنهاد نمی‌کنم.
رویکرد من روشن است: اگر افتادگی باعث ایجاد علائم شده باشد اما جراحی فوریت نداشته باشد، باید فرصت واقعی به درمان غیرجراحی داده شود. اگر این روش‌ها به اندازه کافی علائم را کاهش دهند، نیازی به عمل جراحی نخواهد بود.
اگر با وجود این اقدامات علائم ادامه پیدا کنند، مرحله بعد و بدون عجله.
درمان جراحی افتادگی اندام‌های لگن در عجمان
معمولاً زمانی جراحی را در نظر می‌گیریم که افتادگی به‌طور جدی در زندگی شما اختلال ایجاد کند یا روش‌های غیرجراحی نتیجه کافی نداشته باشند. برای من، راحتی روزمره و اهداف شخصی شما بسیار مهم‌تر از مرحله‌ای است که در پرونده پزشکی ثبت شده است.
ترمیم‌های کم‌تهاجمی و واژینال
اگر قسمت بالایی واژن پایین آمده باشد، معمولاً روش لاپاروسکوپی یا جراحی رباتیک را در نظر می‌گیرم. در این روش‌ها با ایجاد برش‌های کوچک، بافت‌ها به‌طور ایمن و محکم در جای خود تثبیت می‌شوند؛ در نتیجه حمایت پایدارتر و دوره بهبودی راحت‌تری خواهید داشت.
در صورت وجود برآمدگی مربوط به مثانه یا راست‌روده، ترمیم واژینال استاندارد می‌تواند دیواره‌های ضعیف‌شده را مستقیماً از طریق واژن تقویت و سفت کند.
حفظ گزینه‌های پیش رو
جراحی افتادگی اندام‌های لگن الزاماً به معنی برداشتن رحم نیست. اگر حفظ رحم برای شما اهمیت داشته باشد، می‌توان رحم را به جایگاه طبیعی خود بازگرداند و در همان محل تثبیت کرد.
از سوی دیگر، برای زنانی که دیگر تمایلی به رابطه جنسی دخولی ندارند، تنگ کردن کانال واژن می‌تواند روشی بسیار مؤثر افتادگی قابل‌ت باشد.
همچنین گاهی پس از اصلاح یک افتادگی قابل‌توجه، بی‌اختیاری ادراری پنهان آشکار می‌شود. در چنین شرایطی، در صورت نیاز می‌توان یک اسلینگ یا نوار حمایتی ضدبی‌اختیاری را نیز هم‌زمان با همان عمل جراحی قرار داد. تمام مراحل درمان براساس نیاز واقعی بدن و شرایط خاص شما برنامه‌ریزی می‌شود.
انتخاب درمان مناسب
هیچ عمل جراحی یا روش درمانی واحدی برای همه زنان مناسب نیست. انتخاب درست باید براساس محل افتادگی، شدت علائم، فعالیت‌های روزمره و برنامه‌های آینده شما انجام شود.
موارد مهمی که باید در نظر گرفته شوند عبارت‌اند از:
- اجتناب از جراحی یا به تعویق انداختن آن صورت امکان
- حفظ رحم
- برنامه برنامه‌ریزی برای بارداری در آینده
- میزان اهمیت رابطه جنسی واژینال برای شما
- وجود علائم مربوط به مثانه یا روده
برای مثال، ساکروکولپوپکسی می‌تواند برای بیمارانی که به حمایت پایدار و بادوام از قسمت بالایی واژن نیاز دارند، گزینه مؤثری باشد.
وقت مشاوره خود را رزرو کنید
اگر تا اینجا آمده‌اید، حتماً دلیلی داشته است. چه علائمتان به‌تازگی شروع شده باشد و چه سال‌هاست در سکوت با آن زندگی کرده باشید، مسیر رسیدن به بهبودی با یک مشاوره خصوصی و محترمانه آغاز می‌شود.
برای مشاوره با دکتر زهرا جهان‌آبادی در بیمارستان دانشگاهی ثومبی، واقع در منطقه الجرف عجمان، تماس بگیرید.
شما می‌توانید اولین دیدگاه این مطلب را از طریق فرم بالا ثبت کنید.